Het is een heel menselijk en mooi verhaal over een hooghartige prinses (haar vader is aardig maar onbekwaam - onvergetelijke vertolking van S. Neumann) en een goede, aardige, vriendelijke en principiële jonge koning (prins) die haar kalme hart probeert te verzachten om met haar te trouwen. Nadat ze hem afwijst (ze is erg wispelturig), besluit hij haar te helpen. Hij begint (in het geheim) als tuinman op haar kasteel te werken en brengt haar zo geleidelijk tot bezinning... Het verhaal gaat verder wanneer de inmiddels hervormde prinses en de jonge koning (ze komt later achter zijn ware identiteit) moeten vluchten voor de troepen die de vader van de prinses (de oude koning) heeft gestuurd (uiteraard heeft hij het slechte en gemene advies van zijn raadgevers opgevolgd). Ze vinden onderdak bij verschillende gewone en arme families, die altijd erg vriendelijk zijn en hen helpen... Natuurlijk heeft het verhaal een happy end.